Όποιος  μένει έξω από τον κόσμο, όχι οπωσδήποτε τοπικώς, αλλά κυρίως τροπικώς, ακολουθεί το σωστό δρόμο.

Όποιος έχει μόνιμο πόθο και λαχτάρα την απόκτηση του Αγίου Πνεύματος, όποιος επιμένει στην αλήθεια του Χριστού, όποιος μελετά και ακολουθεί τους αγίους, όποιος κάνει υπακοή στο Ευαγγέλιο του Χριστού, όποιος μετανοιωμένος τρέχει με αγωνία στο πετραχήλι του παπά για τις αμαρτίες του και σέβεται εξίσου όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας, όποιος ενεργεί,  βάζοντας την πίστη πάνω από τη λογική, όποιος καταγγέλλει την παράβαση του Θείου Νόμου, όποιος είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή να εγκαταλείψει «τους χαμηλούς τόνους» (σημ. ο πλέον  ταιριαστός και προτιμώμενος τύπος ανθρώπου από το σημερινό κόσμο: «ο χαμηλών τόνων», λέγε «ψοφίμι») και να φωνάξει «εν ιερά αγανακτήσει» για την προσβολή της Αλήθειας, όποιος κηρύττει τη Μία Αγία Ορθόδοξη Καθολική και Αποστολική Εκκλησία ως τη μόνη και αληθινή, όποιος την έχει στην καρδιά του ως τη μοναδική Κιβωτό Σωτηρίας, όποιος συκοφαντείται γι` αυτό, όποιος παραμερίζεται, όποιος χλευάζεται, όποιος τίθεται στο περιθώριο, όποιος διώκεται και φιμώνεται, για να μην ακουστεί η αλήθεια, όποιος διαβάζει και εντρυφά μόνο σε κείμενα που έχουν περιεχόμενο πνευματικά ωφέλιμο, όποιος παρακολουθεί λόγους από φωτισμένους ανθρώπους, που ωφελούνε την ψυχή, όποιος δεν ενδίδει σε κανόνες τάχα ευγένειας, τάχα  κοινωνικούς, τάχα ανθρωπιστικούς, που αντικρούουν στο νόμο του Θεού, όποιος χαρακτηρίζεται αντικοινωνικός και καθυστερημένος για την διατήρηση της αγνότητας, σωματικής και ψυχικής, για τη σταθερότητά του να μην ξεπουλήσει τα ιερά και όσια που του χάρισε ο Θεός και προορίζονται για τον ένα άνθρωπο της ζωής του,